1- ULU CAMİİ :

Kent merkezinde Börekçiler Mahallesinde Vacidiye Medresesi ile II. Yakup Çelebi İmaret Külliyesi arasındadır. Kütahya 'nın en güzel ve en büyük camisi olan yapı Yıldırım Beyazıt (1381 - 1384 ) zamanında yapılmaya başlanmış, Ankara Savaşı ile yarıda kalan cami Fatih Sultan Mehmet zamanında tamamlanmış, Kanuni Sultan Süleyman 'ın Rodos Seferi sırasında Mimar Sinan tarafından tamir edilmiştir.

Ortalama 45 x 25 m.lik bir alanı kaplayan cami, avlusuzdur. Kuzeydoğu dış köşesinde bir minaresi olan caminin bir kubbe, iki yan olmak üzere üç kapısı ve 64 penceresi vardır. Kubbe kapısına yakın, orta yerde dört mermer sütun üzerinde müezzin mahfeli ve altında şadırvanı vardır. Kubbe kapısının üstü ve yanları kadınlar mahfeli olarak kafeslerle ayrılmıştır. Caminin iki kubbesi, altı yarım kubbesi ve beş bölümlü son cemaat yeri vardır.

2- ALİ PAŞA CAMİİ :

Gazikemal Mahallesinde, Cumhuriyet Caddesindedir. Kagir ahşap çatılı, kiremit örtülü yapı 1796 'da yapılmıştır. Kuzey ve batıda iki girişi vardır. Kareye yakın dikdörtgen planlı ana mekan ile buna batıdan bitişik ahşap ekten oluşmaktadır. Çatıyı mermer görünümünde boyanmış sekiz sütun taşır. Düz tavan ortada dikdörtgen çerçeveler içinde kalem işleriyle bezelidir. Aynı bezeme ağaç minberin korkuluklarında da yinelenmiştir. Mihrap ile mihrap duvarı çinilerinin çeşitliliği bunların toplama olduğu kanısını uyandırmaktadır. Mihrap nişinde ise kandil motifleri görülür. Nişin çıkmaları üstündeki çinileri de toplamadır.

3- YEŞİL CAMİİ :

Hükümet Caddesindedir. II. Abdülhamit döneminde (1905 ) yapılmıştır. Kare planlı, tek kubbeli camiinin önündeki giriş de iki sütunlu ve kubbelidir. Caminin içi kubbeden tabana dek kalem işi, kabartma, yağlıboya gibi çeşitli teknikler kullanılarak bitkisel, geometrik motiflerle bezenmiştir. Mahfil katından girilen köşkü minare de ilginçtir.

4- KARAGÖZ AHMET PAŞA CAMİİ :

1509 - 1512 Osmanlı, (onarım 1893 - 1970) tamamen kesme taş kaplamalı, büyük tek kubbeli, revaklı son cemaat yeri bulunan, minare gövdesi tuğladan bir yapıdır. Tuğla minarenin kesme taş kaidesi batı tarafından bir çıkma yapmaktadır. Yapıda minare ve kemerler dışında tuğlanın taş ile birlikte dekoratif amaçla da kullanılmış olduğu açıkça görülmüştür.

5- ÇİNİLİ CAMİİ (YAKUPOĞLU CAMİİ)

1973 yılı yapımı olan cami 2 katlı olup içi ve dışı tamamen çinilerle kaplıdır. Orta Asya Türk mimarisi örnek alınarak yapılan cami tek kubbeli ve sekizgen, bir mimari özellik gösterir. Caminin kubbesinin içi hat sanatıyla süslenmiştir. Dünya da ve Türkiye 'de bir başka benzeri olmayan cami ünlü ressam Ahmet YAKUPOĞLU tarafından yaptırılmıştır.

6- KÜTAHYA ARKEOLOJİ MÜZESİ

Halen Vecidiye Medresesinde hizmet veren Kütahya Arkeoloji Müzesi, Kütahya ve çevresinde yapılan kazı çalışmaları sonucu ele geçirilen, satınalınan veya hibe yoluyla sahip olunan tarihi eserlere ev sahipliği yapmaktadır. Müzede tarihi eserlerin yanı sıra etnografik eşyalar da sergilenmektedir.

7- KOSSUTH EVİ (MACAR EVİ)

1789 Fransız Devriminden sonra Avrupa 'da gelişen milliyetçilik akımları sonucunda ayaklanan Macarlar, Avusturya ve Rusya tarafından işgal edilince ayaklanmanın liderlerinden bazıları Türklerden sığınma istemişler ve bu çerçevede Lajos KOSSUTH ve mahiyetindekiler Kütahya 'ya yerleştirilmişlerdir. İki yıl Kütahya 'da kalan (1849 - 1851 yılları arasında) LAJOS KOSSUTH ve mahiyetindekilerin anısına ikamet ettikleri ev müze haline getirilmiştir.

1 - Kütahya Çini Sanatı :

İlimizin simgesi ve onu bütün dünyaya tanıtan "Çinicilik" Kütahya 'da önemli bir sanat olmanın yanında bir geçim koludur da.

Kütahya 'da Friglerle başlayan seramik yapımı Bizans Devri sonuna kadar sürekli gelişme göstermiştir. Kütahya 100 yılı aşkın bir süre Selçuklularla Bizanslılar arasında tampon bölge olarak kalmıştır. Bu devirde çinicilik Bizans ve Selçuklu Sanatının özelliklerini birlikte kullanmıştır. Daha sonra Beylikler Devrine giren Kütahya 'da Osmanlı etkisi görülmeye başlamıştır.

1314 tarihli Vacidiye Medresesindeki Abdülvacit Efendinin Sandukasında 1428 tarihli Yakup Bey Türbesi 'nde ilk Osmanlı Devri renkli sırlı çini tuğlalar kullanıldığı görülmektedir. 15. yy. Osmanlı seramik ve çini sanatı mavi beyaz grubu çinileri ile dikkati çeker. Bu orijinal mavi beyazlar Hisarbey Camii (1487), Kükürt Köyü Camiin (1697) de görülmüştür. 15. yy mavi beyaz çiniler Kütahya 'nın bazı yapıları yanında İstanbul ve Kudüs mimari eserlerinde de kullanılmıştır. 16.yy da Kütahya Çini ve Seramik sanatı faaliyetlerinin yavaşladığı görülmekle beraber İstanbul ve diğer önemli merkezlerde yapılan mimari eserlerde Kütahya çinilerinin kullanıldığı görülür. 1528 - 1529 tarihli Gebze - Çoban Mustafa Paşa Türbesinde, 1522 tarihli Manisa Valide Sultan Camiinde, Topkapı Sarayının çeşitli ünitelerinde Kütahya mavi beyaz çinileri kullanılmıştır.

Günümüzde ihraç malları arasına giren desen ve renk zenginliği kazanan Kütahya Çiniciliği olumlu bir yoldadır. 30 kadar irili ufaklı atölyede yapılan çalışmalar sonucu yapılan çiniler Türkiye ve Dünyanın pek çok eserini süslemektedir.

2- Kütahya 'da Çinicilik Yöntemleri : 

Çinicilikte kullanılan hammaddeler, Kütahya ve komşu illerden sağlanmaktadır. Bu hammaddeler, plastik ve plastik olmayanlar diye ikiye ayrılır. Plastik hammaddeler grubuna "Kırklar Toprağı", "Gri Bilecik Kili", "Maya" ve "Çamaşır Kili", Plastik olmayan hammaddeler grubuna "Çakmak Taşı", "Beyaz Bilecik Kili" ve "Tebeşir" girmektedir.

Bu hammaddelerin belli oranlarda karıştırılmalarıyla "Çark", "Döküm" ve "Pres" diye adlandırılan üç tür harman hazırlanır. Çark harmanında; düz duvar tabağı, vazo, saksı ve şekerlik, döküm harmanında; biblo, bardak, tabak ve küllük, pres harmanında; düz yada desenli duvar plakaları yapılır. Ocaklardan gelen hammaddeler önce öğütülür, çakmak taşı ile bir değirmende kuru olarak karıştırılır. Plastik hammaddeler harman yapılarak, havuzlarda 1-2 gün bekletildikten sonra elek ya da bezden geçirilerek 20-25 gün dinlendirilir. Plastik olmayan hammaddeler de kaynatılarak süzülür ve harmana eklenir. Dinlendirilmiş harman, kapalı suyu alındıktan sonra alçı kalıplara dökülür yada eski fırın plakaları üzerine yayılır. Böylece, harmanın bileşimindeki su oranı ile plastik maddelerin bileşimindeki su oranı eşitlenir. Döküm harmanı, çoğunlukla imalathanelerdeki çark harmanında hazırlanır. Kimi imalathanelerde, çark harmanına belli oranlarda çakmak taşı eklenir. Pres harmanı ise, kuru olarak hazırlanır.

Harmana "Çark", "Torna", "Döküm" ya da "Pres" ile biçim verilir. Çarkların çoğu ayak ile işletilir. Pres kalıplarının çoğu ahşaptır. Alçı kalıplarında kullanılan alçının niteliği çok düşük ve teknoloji ilkeldir.

Kurutma, kışın kapalı yerlerdeki raflarda, yazın ise açık havada yapılır. Plakalar püskürtme, diğer ürünler daldırma yoluyla sırlanır.

Değişik büyüklükte tuğlaların dizilmesi ile silindir biçiminde yapılan fırınlar, ateş hane ve pişirme bölümlerinden oluşur. Pişirme bölümünde raflar kurutulmuştur. Ateş hane bölümünün her iki yanında, sırçanın pişirildiği, pişirme bölümünün "Göz" penceresinden kontrol edilir. Pişirme sıcaklığı 11-14 saatte 800 - 950 dereceye ulaşır. İlki daha düşük ısıda olmak üzere "Çift Pişirme" uygulanır. Çini yapımında kullanılan boyalar yerli ve yabancı kaynaklardan sağlanır. Yerli boyalar, genellikle oksitlerden yapılan açık yeşil, turkuaz, kırmızı ve siyah, yabancı boyalar ise sarı, koyu yeşil ve laciverttir. Boyama, sulama ve pişirme ilkel yöntemlerle yapıldığından zayıf türdeş olmayan ve birbirine karışan değişik renkler oluşturulur.

 Kütahya`nin Degerli varliklari

lLimizde gümüş işlemeciliği (Telkari) ve çiniciliğin yanı sıra kilimcilik ve halıcılık da önemli bir el sanatı ve geçim kaynağı olarak gelişmiştir. Özellikle Simav yöresinde halıcılık "Ev Dokumacılığı" olarak gelişmiştir. Çavdarhisar ve Emet İlçelerinde "Yağcıbedir Halıları", Pazarlar ilçesinde yün ve kıldan dokunan "Kilimler", Şaphane İlçesinin yörük köylerinde kilimcilik, Aslanapa - Bayramşah Köyünde de "Yörük Halısı" olarak adlandırılan dokumacılık çok yaygındır.

İlimizde bulunan baraj ve göllerden amatör balık avcılığının yanı sıra mesire yeri olarakta faydalanılmaktadır. Bunların başlıcalarıda şunlardır : Porsuk Regilatörü, Enne Barajı, Çavdarhisar Barajı, Kayı Göleti, Yenice Köy Göleti, Tetik Göleti ve Pazarlar Göletidir.

Yöresel değerler kapsamında "TARİHİ KÜTAHYA EVLERİ" inden de bahsetmek gerekir. Günümüzce az sayıda kalan, tarihi Kütahya Evleri Belediye tarafından koruma altına alınmıştır. Bunlardan "Şükrü Şeker Evi" Belediye Müzesi olarak halen restore edilmektedir.

İl Merkezine hizmet veren mesire yerlerinin başında "ÇAMLICA" ve "ANA SULTAN" gelmektedir. Kütahya Kalesi 'ndeki "DÖNER GAZİNO" da ildeki önemli yapılardan birisidir. Başka benzeri bulunmayan bina şu anda lokanta olarak hizmet vermekte olup hemen altında Hisar Kır Kahvesi 1993 yılında hizmete açılmıştır.

Kütahya ili her geçen gün gelişen bir sanayi şehri olmaktadır. Bunlar, ilin ekonomik yapısına uyumlu olarak madencilik, taşımacılık, yem-un sanayi, kiremit-tuğla sanayi, gıda maddeleri imalatı ağaç sanayii, ambalaj, tekstil, pazarlama, turizm, çini ver porselen sanayi şeklindedir. İlimiz nüfusu 1990 yılı sayımına göre merkezde 131.000 il genelinde 578.000 'e ulaşmıştır. Nüfus yoğunluğu %49 'dur. İl, alan olarak ta Türkiye 'nin %1.53 'ünü teşkil etmektedir. Kütahya 'nın biri merkez olmak üzere 13 ilçesi vardır. Bunlar; Altıntaş, Aslanapa, Çavdarhisar, Domaniç, Dumlupınar, Emet, Gediz, Hisarcık, Pazarlar, Simav, Şaphane, Tavşanlı 'dır. İl dahilinde toplam 70 sanayi firması bulunmakta ve her geçen gün bu sayı artmaktadır. İlimizde açılan Dumlupınar Üniversitesi Eğitim seviyesinin ve sosyal yapının gelişmesi yolunda büyük katkılar sağlamaktadır.

Kütahya 'da son yıllarda pek çok alanda büyük gelişmeler gösterilmiş olup, bu paralelde çeşitli sosyal faaliyetler yapılmıştır.

 Kütahya`dan Manzaralar

1- KALE :

Kütahya Kale 'si antik devirden başlamak üzere yerleşimin yer aldığı sanılan tepe üzerinde bir iç kale, hisar ve Osmanlı Devrinde aşağıdaki su kaynağını da içine almak üzere eklenen üçüncü bir kısımdan meydana gelmektedir. Kale Roma - Bizans - Selçuklu ve Osmanlı döneminde iskan görmüştür. Kalede bugün hiç bir döneme ait kitabe bulunmaktadır. Kütahya Kale 'si Evliya Çelebi 'ye göre yetmiş burca sahiptir. Bugün Kütahya Kale 'si garip bir şekilde genel hatlarıyla Diyarbakır Kale 'sine benzemektedir. Burçlar çok sık aralıklarla yerleştirilmiştir. Hatta iç kale tarafında adete birbirine yapışmış biçimde burçlar tesbit etmek mümkündür. Tuğla hatıllarının tuğla dizileri ve duvardaki sayıları bir örnek değildir.

2- KALEDEKİ DİĞER YAPILAR :

Kale Camiinden Hisar Kahvesine gidilen dolambaçlı yol üzerinde iki çeşme kalıntısı vardır. Bunlardan birisi son yıllarda suyu kesik olan güzel bir çeşmedir.

3- AIZANOI :

Antik kent, Kütahya 'nın 57 km. güney batısında Çavdarhisar İlçesi 'nde yer almaktadır. Bedir Çayının iki yakasında kurulmuş olan Roma Kenti, Hiristiyanlık Döneminde çok gelişmiştir. (M.S.98 - 117) Bedir Deresinin iki yakasına rıhtım duvarları yapılmış ve bunlar arasında ikisi günümüze dek ulaşan beş köprü ile bağlantı sağlanmıştır. Suyun sol yakasında; Aroga, Küçük bir Tapınak, Zeus Tapınağı, Hamam, Stadium ve Tiyatro yer almaktadır. Sağda; Borsa Binası, Mozaikli Hamam, Sütunlu Cadde ve Anıtsal Kapı kalıntıları vardır. Nekropoller (Mezarlık) ise kentin çevresine yayılmıştır. 1978 'deki kazıda caldarium (sıcaklık), frigidarium (soğukluk), palaestra (spor sahası) F ve H apsisli salonlar, hatation (havuz) bölümlerinin ortaya çıkmasıyla hamamın planı tamamlanmıştır. F ve H salonları ile caldarium 'da derin nişler vardır. H salonunun yıkılmış olan apsisinin temeli belirgindir. Tiyatro ile stadium, birbirlerine bitişik yapılarıyla alışılmışın dışında bir plan gösterir. Çevresinden yüksekte olan tapınak, temenos (kutsal alan) içindedir. Temenos sütunlu galerilerle çevrilidir. Propylon 'dan (giriş yapısı) sonra aynı eksende altar (sunak) yer alır. Temenos 'un ortasındaki tapınak Roma Yapısı olmasına karşın helenistik plan gösterir. Podyumlu olup, pseudodipteros planlıdır. Prostyle (önü sütunlu) planlı pronaos (ön ada), cella (kutsal ada) opisthodomos 'dan oluşur. Cella duvarlarındaki yazıt kuşağında yapının Hadrian 'us dönemine (M.S. 117-138) ilişkin olduğu yazılıdır. Dönemin sikkelerinden, cellada Zeus 'u ayakta, bir elinde kartal, bir elinde mızrak tutar biçimde betimleyen heykelinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Batı ve doğu akroterlerdeki kabartmalar burada Zeus ve Kybele kültürünün olduğunu göstermekte, ayrıca tapınağın altındaki tonozlu salonun da Ana Tanrıça kültürü ile ilgili olduğu öne sürülmektedir. Zeus Tapınağı Hiristiyanlık döneminde kilise olarak dinsel işlevini sürdürmüştür. Aizanoi 'de halen Alman Arkeoloji Enstitüsü adına Dr. Klaus Rheidt tarafından kazı çalışmaları sürdürülmektedir. Şu andaki çalışmalar Borsa binası yanındaki "Sütunlu Cadde" de devam etmektedir.

4- FRİG VADİSİ :

Kütahya 'ya 55 km. uzaklıkta bulunan; Ovacık Köyünün, İnlice Mahallesinin, doğu tarafından başlayan çamlar arasındaki kayalık alan "Frig Vadisi" olarak adlandırılmıştır. Vadinin M.Ö. 900-600 yıllarında Frigler, daha sonra Romalılar ve Bizanslılar tarafından kullanıldığı bilinmektedir.

Frig Vadisi 'nde kayalara elle oyulmuş; kaya mezarlar, kiliseler ve sığınma-barınma amaçlı yüzlerce mağara bulunmaktadır. Böge incelenirken üç bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde; kayaların içine oyulmuş iki kilise bulunmuştur. "Tekli Kilise" ve "Çiftli Kilise" isimleri verilen yapıların duvarlarında freskler vardır. Ayrıca kök boyayla yazılmış yazılar, meander motifleri ve haç işaretleri de görülmektedir. İkince bölümde incelediğimiz, "Delik Taş Kalesi" de Frigler ve Bizanslılar tarafından kullanılmıştır. Sığınma ve savunma amacıyla kayalar oyularak yapılmıştır. Burada da büyük bir kilise ile gizli geçit ve dehlizlerle birbirine bağlanan birçok oda bulunmaktadır. Üst kısmının ise kale surları şeklinde oyulduğu görülmektedir. "Penteser Kalesi" denilen üçüncü bölüm de savunma amaçlı bir kale olup, kayalar oyularak yapılmıştır. Burada da çeşitli kaya mezarları ve mağaralar vardı.

Bölge Ürgüp 'ü andıran doğal kaya yapısının yanı sıra maç ormanlarıyla da ilgi çekici, bakir bir merkezdir.

Ayrıca Ahmetoluğu Çiftliği, Sabuncupınar, Fındık, İncik, İnli ve Söğüt köylerinde de eski dönemlerden kalma mağara ve kilise kalıntıları bulunmaktadır.

 Kütahya`nin Termal Turizmi.....

Kütahya termal turizm kaynakları açısından en zengin illerimizden birisidir. Bu kaynakların büyük bölümünde yeterli tesis olmasına rağmen geliştirilmeli ve aktif dış turizmin hizmetine sokulmalıdır. Bu çerçevede yapılan çalışmalar arasında yer alan Termal Turizm Merkezleri oluşturulması kararlarından Kütahya 'da nasibini almıştır. Ve Kütahya 'daki altı merkez "Termal Turizm Merkezi" ilan edilmiştir.

1- ILICA HARLEK KAPLICALARI :

Kütahya - Eskişehir karayolunun 21 km. sinden 4 km içerde yer almaktadır. Kaplıca bir yerleşim merkezi olup her türlü alt yapısı ve çevre tanzimi tamamlanmıştır. Kaplıca merkezinde tüm yıl açık alış-veriş merkezleri vardır. Kaplıca 'da halka açık yüzme havuzu, iki hamam ve açık iyi yüzme havuzu vardır. Harlek Kaplıcalarında Turistik Belgeli tek yatırım Kütahya Belediyesine ait Otel Harlek Tesisleridir. Tesiste 16 apart, 8 suit ve 46 otel odası vardır. 180 yatak kapasiteli tesisin tüm odaları balkonlu ve içinde naturel kaplıca suyu bulunan banyoları mevcuttur. Kaplıca merkezinde aile pansiyonculuğu geliştirilmiştir. Pek çok kaynağın bulunduğu merkezde halen üç kaynaktan yararlanılmaktadır. 40-43 derece sıcaklıkta bulunan Harlek ve Kadılar kaynakları ılıştırılmadan banyo yapılabilen ender naturel kaplıca sularındandır.

Kaplıca Suları : Böbrek taşlarının dökülmesi, safra kesesi rahatsızlıkları, siyatik, lumbago, romatizma, çocuk felci, göz hastalıkları, kadın hastalıkları, sinirsel gerginlik, cinsel gücün artması ve stres gibi bir çok rahatsızlığa iyi gelmektedir. Ilıca Harlek Kaplıcaları 23.03.1989 gün 13900 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla "Termal Turizm Merkezi" ilan edilmiştir.

2- YONCALI KAPLICALARI VE SULARI :

Kütahya 'ya 16 km mesafededir. 500 dönümlük bir arazi üzerine yayılmıştır. Selçuk Hükümdarı I. Alaeddin Keykubat tarafından ilk kez yaptırıldığı tahmin edilen tarihi hamam ve caminin bulunduğu kaplıca bir yerleşim merkezidir. Kaplıca merkezinde, açık yüzme havuzu, çamur havuzları, tarihi küçük ve büyük hamam ve çelik hamamı bulunmaktadır. Yoncalı 'da İl Özel İdare Müdürlüğüne ait 100 yatak kapasiteli moteller ve 40 yatak kapasiteli otel vardır. 5.10.1991 tarihinde hizmete giren S.S.K Yoncalı Hidroterapi ve Fizik Tedavi Hastanesi 130 yatak kapasitesi ile hizmet vermektedir. Kaplıca suları bileşimlerine göre dört ayrı grupta toplanır. Kadınlar, Erkekler, Namazgah ve çamur kaynakları bu dört gruptur. Sıcaklıkları 32-36 derece arasındaki sular ağrılı hastalıkların tedavisinde kullanılmaktadır. Yoncalı Kaplıcaları 17.09.1993 gün 4833 sayılı bakanlar kurulu kararıyla "Termal Turizm Merkezi" ilan edilmiştir.

3- TAVŞANLI GÖBEL KAPLICALARI

Göbel Kaplıcaları Tavşanlı 'nın 7. Km batısında yer almaktadır. Kaplıca suları 32 derece sıcaklıkta olup, romatizma, siyatik, cilt hastalıkları, yaraların tedavisi, mide ve bağırsak ülserleri, adale ve kemik rahatsızlıklarının tedavisinde faydalı olmaktadır. Kaplıca merkezinde 18 daire, konaklama amaçlı hizmet vermektedir. Göbel 'de iki hamam ve dört havuz mevcuttur.

4- GEDİZ ILICASU KAPLICALARI :

Gediz 'in 15 km. güney batısındaki, Hamamsu deresinin iki yanında ve dere içinde yaklaşık 10 yerden kaynamaktadır. Merkezde çıktığı yeri sarıya boyayan Sarıkız kaynağı, Karakazan kaynağı, Buğuluk kaynağı ve en sıcak kaynak olan Kahveönü traverten kaynaklarından yararlanılmaktadır. Kaplıca suyu, içme uygulamalarında karaciğer ve safra yolu rahatsızlıklarına iyi gelir. Gediz Ilıcasu Kaplıcaları 18.3.1987 gün ve 11608 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla "Termal Turizm Merkezi" ilan edilmiştir.

5- GEDİZ MURAT DAĞI KAPLICALARI :

Gediz'e 30 km mesafedeki kaplıca merkezi Muratdağının batı yamaçlarında yer alır. Muratdağının eşsiz güzellikleri arasında merkez, yıllardır bilinen be kullanılan bir yerdir. Kaplıca tesisleri ve konaklama birimleri belediyeye aittir. Kaplıcada debisi fazla olan başlıca üç kaynak vadır. Hacethane ve Kocaman suları aynı adlı hamamı ve Kızılay Kampını beslemektedir. Kaymakam suyu ise daha aşağıda olup üstü açık bir havuza akmaktadır. Kaplıca suları içme uygulamalarıyla böbrek ve karaciğer rahatsızlıklarına iyi gelmektedir. Gediz Muratdağı kaplıcaları 18.03.1987 gün ve 11608 sayılı bakanlar kurulu kararıyla "Termal Turizm Merkezi "ilan edilmiştir.

6- EMET YEŞİL VE KAYNARCA KAPLICALARI :

Kütahya 'ya 100 km mesafedeki Emet 'te yer almaktadır. İlçe merkezindeki kaplıcalar antik çağlardan beri kullanıla gelmişlerdir. Halen Yeşil Kaplıcalarda 144 yatak kapasiteli, Kaynarca Kaplıcalarında 36 yatak kapasiteli moteller ile Yeşil Kaplıcalarda 29 yatak kapasiteli bir otel ve iki hamam vardır. Kaplıcadaki tüm tesisler Belediye 'ye aittir. Kaplıca merkezinde 196 yatak kapasiteli Kongre Oteli, bir açık ve bir kapalı olmak üzere iki olimpik yüzme havuzu rekreasyon ve sportif amaçlı hizmet birimlerinin inşaatı halen devam etmektedir. 40-50 derece sıcaklıktaki kaplıca suları ağrılı rahatsızlıkarın ve romatizmal hastalıkların tedavisinde faydalı olmaktadır. Emet Yeşil ve Kaynarca Kaplıcaları 17.9.1993 gün ve 4833 sayılı bakanlar kurulu kararıyla "Termal Turizm Merkezi" ilan edilmiştir.

7- SİMAV EYNAL KAPLICALARI :

Simav 'a 4 km. mesafedeki kaplıcalar geniş bir alana yayılmıştır. Halk arasında şeytan kazanları olarak adlandırılan kaplıcalar çok eski zamanlardan beri kullanılmaktadır. Eynal Kaplıcalarında belediyeye ait toplam 400 yatak kapasiteli konaklama tesisleri ve bunların yan hizmet birimleri de vardır. 140 derece sıcaklığa sahip kaplıca suları jinekolojik, nevralji, nevrit, romatizma, böbrek taşlarının dökülmesi ve ağrılı hastalıkların tedavisinde kullanılmaktadır. Simav Eynal Kaplıcaları 23.3.1989 gün ve 13900 sayılı bakanlar kurulu kararıyla "Termal Turizm Merkezi" ilan edilmiştir.

8- HİSARCIK - HAMAMKÖY KAPLICALARI

Hisarcık 'a 10 km. mesafededir. 51 derece sıcaklıktaki Hamamköy suları içme uygulamalarıyla mide, bağırsak sistemi, karaciğer ve safra kesesi hastalıklarına iyi gelmektedir. Merkez 'de İl Özel İdare Müdürlüğü 'nce yaptırılmış dört aileye hitabeden bir konaklama tesisi vardır. Tesis Hamamköy Muhtarlığı 'nca işletilmektedir.